ATEX w biogazowni – strefy zagrożenia wybuchem i dokumentacja
Biogazownia wytwarza i magazynuje metan w ruchu ciągłym, więc jest obiektem zagrożonym wybuchem od pierwszego dnia rozruchu. Dla biogazowni rolniczej obowiązek sporządzenia oceny zagrożenia wybuchem wynika z §42 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 stycznia 2023 r., a dla instalacji nierolniczych – z §37 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r. Niezależnie od tego pracodawca prowadzący instalację sporządza dokument zabezpieczenia przed wybuchem przed udostępnieniem miejsca pracy. FIREDOM przygotowuje oba komplety dokumentów.
Dlaczego biogazownia wymaga dokumentacji ATEX?
Metan tworzy z powietrzem mieszaninę wybuchową już przy stężeniu 5 procent objętościowych i pozostaje wybuchowy aż do 15 procent. W biogazowni ten zakres nie jest scenariuszem awaryjnym, tylko normalnym stanem wnętrza komory fermentacyjnej – dlatego załącznik do rozporządzenia klasyfikuje ją jako strefę 0, czyli najwyższą kategorię zagrożenia, w której atmosfera wybuchowa występuje stale lub przez długie okresy.
Druga różnica wobec typowych obiektów paliwowych dotyczy kierunku, w którym ucieka gaz. Biogaz jest lżejszy od powietrza, więc gromadzi się w górnych partiach pomieszczeń, pod przekryciami i w kopułach membranowych – odwrotnie niż propan-butan czy opary benzyny, które spływają do zagłębień. Z tego powodu strefa wokół przewodu wydmuchowego sięga aż 10 m w górę, a tylko 1 m w dół.
Do tego dochodzi siarkowodór. Jest palny, a przy tym silnie toksyczny, i to on decyduje o warunkach wejścia do węzła odsiarczania oraz o zakresie prac w przestrzeniach zamkniętych. Ocena ryzyka, która pomija H₂S, nie opisuje rzeczywistych warunków pracy na instalacji.
Kluczowe rozróżnienie: rozporządzenie o budowlach rolniczych obejmuje biogazownie rolnicze. Instalacje utylizacyjne, komunalne i te przy oczyszczalniach ścieków wymagają wyznaczenia stref indywidualnie, zgodnie z Polskimi Normami z serii PN-EN 60079.
Jak FIREDOM przygotowuje dokumentację ATEX dla biogazowni? Zaczynamy od wizji lokalnej i przejścia całej ścieżki gazu – od podajnika substratu, przez komory fermentacyjne i zbiornik, po węzeł odsiarczania, agregat kogeneracyjny i pochodnię awaryjną. Bez tego strefy wyznaczone z samego rzutu rozmijają się z tym, jak instalacja pracuje w rzeczywistości.
Napisz do nas lub zadzwoń – po krótkiej rozmowie o instalacji podamy zakres i termin.



















