ATEX w młynie – strefy zagrożenia wybuchem pyłu zbożowego
Młyn na każdym etapie przemiału wytwarza pył zdolny do wybuchu, więc ma obowiązek sporządzenia oceny zagrożenia wybuchem i wyznaczenia stref pyłowych 20, 21 i 22. Podstawą jest §37 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r., a odpowiada za nią inwestor, projektant lub użytkownik decydujący o procesie technologicznym. Pracodawca sporządza dodatkowo dokument zabezpieczenia przed wybuchem – przed udostępnieniem miejsca pracy.
Dlaczego młyn wymaga dokumentacji ATEX?
Celem przemiału jest rozdrobnienie ziarna – a więc dokładnie to, co czyni materiał wybuchowym. Dolną granicę wybuchowości pyłów zbożowych przyjmuje się na poziomie około 20 g/m³, a badania w dużej skali wykazywały zapłon już przy 50 g/m³. Przy takim stężeniu widoczność w hali pozostaje normalna.
Pierwsze zagrożenie specyficzne dla młyna to samozagrzewanie ziarna. Przy wilgotności 14–15% przemiany biochemiczne wydzielają ciepło, a w głębi silosu powstaje tlące się gniazdo – niewidoczne z zewnątrz przez tygodnie.
Drugie to propagacja wybuchu przez transport. Podnośniki kubełkowe i przenośniki spinają aparaty w jeden układ, więc wybuch przenosi się z punktu na punkt. Samo odciążanie tego nie zatrzyma – potrzebna jest izolacja wybuchu.
Dla silosów zbożowych, suszarni i punktów przyjęciowych zbóż będących budowlami rolniczymi wymiary stref podaje załącznik do rozporządzenia MRiRW z 13 stycznia 2023 r.: strefa 20 wewnątrz silosów, strefa 21 w objętości kosza zasypowego i dodatkowo 3 m w każdym kierunku. Młyny przemysłowe wymagają klasyfikacji indywidualnej według PN-EN 60079-10-2.
Klasyfikację zaczynamy od podnośników i przesypów, bo tam najczęściej zaczyna się wybuch. Najwięcej różnic wobec dokumentacji robionej zza biurka wychodzi przy separatorach metali i monitoringu temperatury w silosach.
Prześlij schemat ciągu technologicznego – odpowiemy, co obejmie dokumentacja i ile potrwa



















